اگر قرار باشه دستی اطلاعات وارد بشه، بهتره تعداد فیلدها خیلی زیاد نباشه. من یک ژورنال داشتم که برای هر معامله ۱۵ مورد میخواست و بعد از مدتی کلاً ولش کردم.
به نظرم اطلاعات اصلی باید اتوماتیک گرفته بشه؛ مثل Symbol، حجم، قیمت ورود، SL، TP، زمان و نتیجه. کاربر فقط چیزهایی مثل دلیل ورود و Setup رو انتخاب کنه.
دقیقاً. اگر کاربر مجبور باشه قیمت و حجم رو دستی وارد کنه احتمال خطا خیلی بالاست.
من بیشتر میخوام بعداً بفهمم کدوم Setupها بیشترین سود و کدوم بیشترین خطا رو داشتن.
اگر تنها هدفت همینه میتونی موقع باز کردن معامله بک پنل برات باز بشه نوع ستاپ را انتخواب کنی در نهایت ستاپ ها را از نظر بیشترین سود برات دسته بندی بکنه
ایده خوبیه اما این اندیکاتور به صورت فایل اماده هست؟
حتی میشه بعداً گزارش گرفت که مثلاً Setup X در لندن چه عملکردی داشته و در نیویورک چطور بوده.
اگر بخوام علاوه بر معامله، وضعیت بازار مثل Trend/Range و دلیل خروج رو هم ذخیره کنم، باز هم پنل ساده میمونه؟
بله، به شرطی که اطلاعات ضروری رو از اطلاعات تحلیلی جدا کنی. برای مثال هنگام ورود فقط چند انتخاب سریع داشته باشی و بعد از بسته شدن معامله بخش خروج تکمیل بشه.
من حتی ترجیح میدم بخش «احساس قبل از ورود» هم اختیاری باشه. مثلاً عجله، ترس، عادی. بعداً شاید ارتباطش با نتیجه معامله جالب بشه.
این قسمت اگر قرار باشه ژورنال واقعاً برای بهبود تریدر استفاده بشه، از خود سود و ضرر هم گاهی مفیدتره. چون بعداً میشه فهمید مشکل سیستم بوده یا اجرای خود معاملهگر.
پس اگر درست طراحی بشه، این ابزار فقط ثبت معامله نیست و میتونه بعداً برای پیدا کردن الگوهای رفتاری و عملکرد Setupها هم استفاده بشه.
دقیقاً. فقط از اول نباید تبدیلش کرد به یک فرم طولانی که تریدر از پر کردنش فرار کنه.
+1. اگر ثبت هر معامله بیشتر از ۳۰ ثانیه طول بکشه، احتمالاً بعد از یک ماه کسی حوصله استفاده ازش رو نداره.
من هم اول نسخه ساده رو میساختم و بعد بر اساس استفاده واقعی فیلد اضافه میکردم، نه اینکه از روز اول همهچیز رو داخلش بذاریم.